با سلام خدمت تمام دوستان گلم و خانم بهارلویی عزیز اول اینو بگم که من کلا خوندن کتابهای دو جلدی رو دوست ندارم و زود خسته می شم اما مجنون تر از فرهاد رو شاید 3 4 بار خوندم و لدت بردم کتابیه که روند داستان خواننده رو خسته نمی کنه و به نظر من قلم خانم بهارلویی به اندازه ای زیباست که کشش خاصی به کتاب می ده ایراد خاصی نمی تونم از ابن کتاب بگیرم از نظرمن این کتاب بی نظیره مثل تمام کارهای خانم بهارلویی عزیز با تشکر از شما و نشر خوب علی

دوستان همه تعریفهاروکردن وهمه سوال هاروپرسیدن,فقط اومدم بگم عاشق کتابتونم وبااطمینان میتونم بگم جزوبهترین کتابهای نشرعلی یاشایدم بهترین کتاب نشرعلی باشه.به نظرم دوجلدی بودن کتاب اصلا باعث خستگی نمیشدواگه دوجلدی نبودانقدراین حس خوب موقع خوندن بهمون نمیداد.تمام شخصیتهارو به خصوص محراب خیلی دوست داشتم وامیدوارم شخصیتی باخصوصیات واخلاق محراب بازهم درکتابهای بعدیتون ببینیم اما نسرین اصلا دوست نداشتم وامیدواربودم بااین همهع بدجنسی که درحق سهیل وپری کردحداقل یه پایان خوش درانتظارش نباشه اماخوب ازاینجورشخصیتها دراطرافمون کم نیستند وشخصیت شیواهم که برام اصلا باورپذیرنبود.همچنین به نشرعلی به خاطرچاپ این کتاب وهمکاری باچنین نویسنده ای تبریک میگم وامیدوارم درچاپ کتابها دقت بیشتری بکنن واثاری بی محتوا روچاپ نکنن تابیشترشاهدکتابهای خوبی مثل مجنون ترازفرهادباشیم.

باسلام خدمت خانم بهارلویی عزیز من این کتابو اردیبهشت پارسال یعنی بعد ازنمایشگاه خوندم وبا وجودی که دو جلدی بود ازاون جایی که خوندن کتابای حجیم برام سخته ولی از خوندنش لذت بردم البته کتاب مال خودم نبود وفقط یک بار خوندم وکلیت داستان یادم بود که تو این دو سه شب گذشته که نظرات دوستانو خوندم خیلی از جزییات یادم اومد منم یادمه وقتی کتابو تموم کردم از خوندنش راضی بودم چون کتاب بسیار پر محتوا بود وحق داشت که طولانی باشه شخصیتای زیادی تو داستان بودن که به خوبی نقش بازی می کردن وداستان روال منطقی وخوبی داشت بقیه نظراهم که گفته شده وشما به خوبی جوابگو بودین دست مریزادو موفقتر باشین

ضمن تشکر از خانم بهارلویی و کاربران محترم که در این بخش شرکت کردند .

sayna نوشت:
 

سلام به ساینای عزیز.

اول یه معذرت خواهی بابت این که روزهای آخر نقد ده روزه به خاطر مشغله حضور نداشتم که پاسخگوی پیام محبت آمیزتون باشم.

خب خدا رو شکر که کتابو با وجود این که دو جلدی بوده دوست داشتین.

همیشه و همه جا آرزوی بهترین ها رو براتون دارم.

parand نوشت:
 

سلام به دوست مهربونم پرند.

ممنون که توی نقد کتاب شرکت کردین و خوش حالم شخصیتا رو هم دوست داشتین.

راستش نسرین از شخصیتای مورد علاقه ی خودم و چه بسا دوست داشتنی ترین شخصیت کتابمه. نسرین تلافی کارشو دید و عذاب وجدان هم کشید اما خب به نظر من نباید همه اش آدم بشینه بگه تقدیرمه و... نسرین دختر با اعتماد به نفسی بود... اون بیکار ننشست تا فرهاد آیا ببینش یا نه اون خودش، خودشو به فرهاد نشون داد. من خودم معتقدم روح کوچیک نسرین بعد از ماجرای سهیل قد کشید و بزرگ شد.

باز هم ممنون .

مهناز نوشت:
 

سلام به مهناز خانوم عزیز.

ممنون به خاطر این همه لطف و مهربونی. امیدوارم همیشه و همه روز موفق و موید باشید.

سلام خانوم بهار لویی عزیز

خیلی دیر اومدم و میدونم که ده روز این نقد خیلی وقت که تموم شده . اما خوب میخوام بگم که با نظر غزاله موافقم .

وقتی این کتابو میخوندم خودمو توی خونه ی بهرامی ها حس میکردم . همون خانواده ی پر جمعیت و امکانات معمولی ... سختی های روزمره و .....

اینها واقعیتهایی بود که در قشر عظیمی از ما وجود داره . همه چیز عالی و رنگی نبود . همه میلیاردر ، خوشگل در حد لالیگا ، ویلا توی شمال ، ماشینها د ر حد لامبورگینی ، سفر به اروپا اورت و .... خیلی چیزای دیگه نبود .

 با وجود صفحات زیاد اصلا دچار خستگی نشدم و هر کلمه رو با دقت زیاد می خوندنم .( اخه بعضی از داستانها رو که کمی خسته کننده باشه ، شعر ها و جمله هایی که در ذهن راوی میگذره رو نمی خونم )

واقعا ازتون ممنونم . موفق باشید و قلمتون همیشه پرتوان و پربار

گندم نوشت:
 

ممنون گندم عزیز امیدوارم همبشه بتونم نظر موافقتون دوستان عزیزی مثل شما رو جلب کنم.

با سلام خدمت خانم بهارلویی عزیز و admin2 عزیزم که این محیط را برای نقد کتاب مجنون تر از فرهاد فراهم کرد . هرچند که دوست دارم همش به به و چه چه نباشد و لی بدون اغراق می گویم که این یکی از بهترین رمانهای ایرانی و شاید شاهکاری در بین رمانها ی ایرانی باشد به شما به خاطر خلق این کتاب تبریک می گویم و آرزوی توفیق بیشتر در این زمینه از شما را دارم واقعا  مجنون تراز فرهاد برخلاف حجم بالای آن زیبا و آموزنده بود و به خود من به شخصه خیلی چیزها آموخت شخصیت محراب را خیلی دوست داشتم و همین طور پری را ، خانواده پرجمعیتش مرا یاد خانواده خودم می انداخت یادش بخیر چه روزهایی داشتیم . چند سوال در ذهنم ایجاد شده بود که دوستان لطف کرده پرسیدند و من نیز جواب را از زبان شما شنیدم . واقعا دوستتون دارم با خلق این شاهکار زیبا . ممنون ازشما به خاطر این که به وقت خوانندگان خود ارزش گذاشته  و چنین شاهکاری را خلق کردید.

غروب غمت را با هر قیمتی خریدارم چون طلوع شادی هایت را از ته دل آرزو دارم .

shihan نوشت:

 سلام دوست عزیز.

خوشحالم که کتابو دوست داشتین و براتون تداعی کننده ی خاطرات خوبتون بوده. باز هم اگه سوالی داشتین من در خدمتم . شاید دیر جواب بدم اما حتما جوابگو هستم.

بهترین ها برای تو بهترین.

سلام!!نگید الان دیگه چه وقته اینجا اومدنه و وقتش گذشته و...خب چیکار کنم؟!من تازه عضو شدم دلم نمیاد راجع به کتابی که بیشترین علاقه ام رو به خودش اختصاص داده حرف نزنم...اصلا مگه حرف زدن راجع به مجنون تراز فرهاد وقت معین داره؟؟

خب...اول از همه یه سلام بلند بالا با کلی احترام تقدیم به خانومه بهارلویی خیلی عزیزم...(تقدیم کردم دیگه!)

منم باید بگم شرمنده که نمیتونم خواسته تون رو برآورده کنم...فقط میتونم بگم من عاشق این کتابم...و جایگاه ویژه ی رمان های مورد علاقه ی من رو به خودش اختصاص داده...منم مثل سمانه جون هیچ کدوم از ایرادهایی که دوستان گرفتن به ذهنم نیومد،و شاید باورتون نشه موقع خوندن هرجا وایستادم هم دقیقا همین جوابای درست و به جایی که دادید کم و بیش به ذهنم رسید و قانع شدم ومنو ترغیب به خوندن ادامه ی کتاب و لذت بردن ازش کرد...اصلا همینا بود که کتابو قشنگ کرد...مثل قضیه سالنامه ی محراب،قضیه گل ها،قضیه فرهاد و پری،مخالفت برادر ها،تک تک کارای محراب و پری،احمد و فکرها و قضاوت های اشتباهش،توصیف جزییات،اینکه گاهی برخی برخوردها مثل کادوی تولد دادن خودنویس رو مثل اتفاقات داستان ننوشتید و به اون شیوه ی قشنگتون تعریف کردین،تفاوت احمد و محراب با همه شباهت ها و رفاقت هاشون،و...همه ی چیزایی که دوستان گفتن...

من ازتمام این ها،از تک تک  1528 صفحه ی کتاب لذت بردم و به قول دوست جونا باهاش زندگی کردم و این کتاب بین رمان های ایرانی شاهکاره...یعنی کتاب که تموم شد برگشتم به خودم گفتم حالا من بدون محراب و پری و امین و احمد و نسرین و فرهاد و همه و همه چیکار کنم؟؟و چه کاری میتونستم بکنم جز دوباره خوندنش و دوباره ازش لذت بردن؟...

نمیدونم چرا اینا شده ایراد واسه بعضی دوستان،شخصیت هارو سفید مینویسی ایراد میگیرن که یه همچین شخصیتی وجود نداره و غیر قابل باوره!بعد شخصیت هارو خاکستری مینویسی دست میذارن رو نقاطی که رنگ خاکستری رو به شخصیت دادن و میگن چرا یارو این کارو کرد،چرا اون کارو نکرد،چرا اینجوری بود،..و بعد دنبال شخصیتی هستن که همه چیزش خوب باشه و همه کاراشم عاقلانه و با درایت!! و همینطورم راجع به وقایع داستان...خب همین کارا یا اشتباهات شخصیت هاست که میاد شخص رو خاکستری و قابل باور میکنه دیگه! به نظرم دوستان اول تکلیف خودشون رو با سلیقه شون مشخص کنن بعد کتابارو بخونن و نظر بدن واسه خودشونم بهتره و کم تر اذیت میشن...

درضمن این حرفتون که شخصیت ها خودشون انتخاب میکنن چه کارهایی بکنن و شمارو دنبال خودشون میبرن کاملا قابل درک و همینطور قابل باوره...چون دقیقا همینطوره..به خاطر همینم بوده که از دلتون براومده و به دل ما نشسته...

من به شخصه خودم که هنوز اول راهم نیستم و فقط گاهی واسه دل خودم یه چیزایی می نویسم دیگه جرات نمیکنم جدی تر ادامه بدم!یعنی فکرشم نمیکنم بعد از مجنون تراز فرهاد  بتونم حتی چند سال دیگه ام چیزی بنویسم که فقط خودمو راضی کنه چه برسه...،عشق جلو چشامو نگرفته ها! باور کنید از ته دلم حرف میزنم...

خانومه بهارلویی عزیزم عاشق قلمتون و کتاباتونم،تو این کتاب عاشق محراب و پری و امین و...تک تک شخصیتام،دوستتون دارم،و خیلی خوشم اومد از تمام جوابای به جا و کاملتون و اینکه نقد و انتقاد دوستان رو از هم تشخیص دادین و پاسخشون رو هم دادین...البته جز این از شما انتظار نمی رفت...بی صبرانه منتظر کتاب مشترکتون با خانوم منجزی عزیز هستم...یعنی فکر کنم هستیم...موفق باشید،همیشه...

سلام به دوست عزیزم.

ممنون الهه جون.

خب من سعی می کنم درک کنم دوستان چرا این طور نتیجه گیری ای کردند.

 وقتی این همه درباره ی رفتارهای شخصیت ها چرا گفته می شه، حتی در مورد رفتاهای جزئی، من در مرحله ی اول به خودم امیدوار می شم که حتما تونستم اون قدر شخصیت ها را قابل لمس بسازم که اگر اتفاقی و رفتاری برخلاف خواسته ی دوستان انجام دادند خودش رو به چشم بکشه، حتی رفتاری اون قدر جزئی که دو خط یک کتاب هزار و پانصد ششصد صفحه ای هم نشه. مثل همین کمربند کشیدن های اکبر...

جدا از این من خواننده ی نوعی، وقتی یک کتابی رو می خونم و از شخصیت های کتاب همیشه مهربونی می بینم انتظار ندارم که بعضی وقت ها به ساز دیگه ای برقصن با این که اگر دقت کنیم مهربون ترین آدم ها هم گاهی اوقات نامهربون می شن. من مادرم و فکر نکنم مهربون تر از من نسبت به بچه م کسی باشه اما توی اوج مهربونی ممکنه رفتاری نشون بدم که خودم فکر می کنم مهربونیه و بچه م این طور فکر نکنه. من اگر مهربونترین مادر دنیا باشم اما چند سال بعد توی جیب بچه م تریاک دیدم ازم نباید انتظار داشت که در لحظه، عمل منطقی نشون بدم. شاید کمربند نکشم اما مطمئنا رفتار خوشایندی هم نخواهم داشت.

از این گذشته  خانواده ی بهرامی، خانواده ای هستند سنتی. حتی خانواده ی دارینوش وسرفراز هم از این قاعده پیروی می کنند با کمی تفاوت... من اگر می گفتم که اکبر هم مثل احمد می خواست همه چیز رو از راه منطق و گفتمان حل کنه عجیب می شد و همه ی شخصیت ها هم یک دست! اکبر نمونه بود و این حرف ها با کمی تفاوت درباره ی شیوا و احمد و محراب و فرهاد و... که گه گاه رفتارهای ضد و نقیضی نشون می دادن صدق می کرد.

نباید انتظار داشت توی داستان و کتاب همه چیز بر اساس منطق پیش بره چون خیلی وقت ها توی زندگی عادی هم می بینیم بی منطقی و بی نظمی بر رفتار و اتفاقات حاکمه.

باز هم خوشحالم کتاب رو دوست داشتی و امیدوارم کتاب های بعدی ام رو هم دوست داشته باشی.

ببخش که دیر جواب دادم و باز هم از دوستان معذرت می خوام که دیر به دیر می آم. کار سنگین مشترکی با خانم منجزی توی دست داریم که امیدوارم بعدها رضایت شما خستگی این همه فشار رو از ما کم کنه.

از خدا برای همه خواهان سلامتی و طول عمر هستم.